(0297) 324260
Zoek
Sluit dit zoekvak.

Ik ben Ruben Spaargaren

Ik ben Ruben Spaargaren

Ik ben Ruben Spaargaren. Professioneel rolstoeltennisser. Paralympisch atleet. Europees Kampioen. Top 10 speler van de wereld.

Van jongs af aan ben ik sportief bezig geweest. In mijn kinderjaren in de valide sporten in het zwembad, op de ijsbaan en op het hockeyveld.

Herwonnen kracht: Mijn reis naar zelfstandigheid na een dwarslaesie

Op mijn 10e werd ik getroffen door een bloeding in mijn ruggenmerg waardoor ik vanaf mijn middel in eerste instantie volledig verlamd raakte. Ik moest mijzelf volledig opnieuw uit gaan vinden en wennen aan mijn nieuwe situatie. In die periode heb ik bijna een half jaar doorgebracht in een revalidatiecentrum met als einddoel weer terug te kunnen keren naar mijn vertrouwde omgeving op een zo zelfstandig mogelijke manier.

Dat was een belangrijk maar ook tegelijk een heel groot doel. Na een eerste periode van wennen kregen we door dat het opdelen van dat ene grote doel in dag-, week- en maanddoelen mij erg hielp om de nodige stappen te kunnen nemen. Dat ging zelfs zo goed dat ik elk gesteld doel steeds voor het geplande moment wist te halen en we continu bezig waren met het bijstellen van de planning. Het mooie was dat het doen van allerlei oefeningen bij mij alleen werkte als er een sport element aan gekoppeld was. Ook na mijn periode in het revalidatiecentrum ben ik op dezelfde manier verder blijven revalideren totdat er na enkele jaren geen verbetering meer te halen was. Gelukkig is in die periode een gedeelte van mijn spierkracht en gevoel teruggekomen, waardoor er uiteindelijk sprake was van een incomplete dwarslaesie. Na de revalidatie was ik weer zo zelfstandig geworden dat ik in principe geen hulp van anderen nodig had.

Van revalidatie naar rolstoeltennis: Mijn weg naar de top

Na thuiskomst ben ik bijna direct op zoek gegaan naar een nieuwe sport en vond die in het rolstoeltennis. Na enkele jaren van een wekelijkse training bij de rolstoel tennisvereniging in Badhoevedorp bleek dat ik meer in mijn mars had en werd ik uitgenodigd om te komen trainen bij de jeugdselectie. Er volgde een periode van twee keer per week trainen in Zevenaar. Niet naast de deur, maar met behulp van familie en vrienden werd er een rijschema opgezet om mij een paar jaar te begeleiden.

Ik ben al vrij vroeg gaan deelnemen aan toernooien. Eerst de nationale ranglijst toernooien maar ook binnen enkele jaren gestart met de internationale junior en senior toernooien. Elk jaar werd ik beter en steeg ik langzaamaan in de ranking. De trainingen werden steeds intensiever en stapte ik over naar de trainingen in Almere.

Van tussenjaar naar topsport: Mijn carrière als professioneel rolstoeltennisser

Ik ben Ruben SpaargarenNa het behalen van mijn havo-examen besloot ik een tussenjaar te nemen en mij fulltime met mijn sport bezig te houden om te zien waar ik na een jaar zou staan.
Door alle inspanningen van de revalidatie ben ik staat om geheel zelfstandig de wereld over te reizen en speel ik zo’n 20-24 toernooien per jaar. In de tussenliggende weken train ik dagelijks op het Nationaal Training Centrum van de KNLTB.

Het tussenjaar duurt inmiddels al een jaar of 5 en ben ik inmiddels professioneel rolstoeltennisser geworden. De gestage groei zorgde ervoor dat ik in 2021 mee heb gedaan aan de Paralympische Spelen in Tokyo en in 2022 een heel aantal toernooien op mijn naam heb weten te schrijven. Daarnaast deed ik voor het eerst mee aan een Grand Slam.

Een jaar van uithoudingsvermogen: Triomf en terugslag in 2023

Het jaar 2023 kende verschillende hoogte- en dieptepunten. Januari begon gelijk goed met winst op de nummer 2 van de wereld en bereikte ik de finale dubbel van de Australian Open.

In februari waren er grote zorgen in het gezin omdat mijn moeder een ontstoken hartklep opliep, met als gevolg dat ze een herseninfarct kreeg en ook een hartoperatie moest ondergaan. Ondanks de zorgen thuis, ben ik vrij snel weer toernooien gaan spelen.

In augustus ben ik Europees kampioen geworden tijdens de Euro Paragames en daarmee mijn deelname aan de Paralympische Spelen 2024 veiliggesteld.
Het laatste kwartaal van 2023 was een regelrecht dieptepunt. In oktober werd ik getroffen door een nieuwe bloeding in mijn ruggenmerg met als gevolg verergerde uitval in mijn benen en ook verminderd gevoel in mijn linkerarm. Hierdoor kwam ik abrupt tot stilstand en, mede door de bijwerkingen van de medicijnen, voelde ik mij lichamelijk en mentaal erg slecht. Begin december had ik geen idee of ik ooit nog terug zou komen op de tennisbaan.

Halverwege december kwamen er kleine lichtpuntjes. Ik kon de medicijnen gaan afbouwen. Weer heel voorzichtig starten met fysieke trainingen. Zelfs alweer terug in de sportstoel om af en toe een racket vast te mogen houden. Ik werkte met doelen om elke vooruitgang te kunnen meten en halen. Net als 14 jaar geleden heeft het stellen van doelen mij enorm geholpen om deze steeds voor de gestelde tijd te halen en zelfs te overtreffen.

In deze periode groeide ook het idee om toch maar naar Australië te reizen om in ieder geval te voorkomen dat ik wederom strafpunten op zou lopen voor mijn ranking. Op dat moment nog een onvoorstelbaar en veel te groot doel. Na enkele weken werd dit idee werkelijkheid. Nog een week later was ik zo ver dat ik mij ook een wedstrijd zag spelen. Niet voor de punten, maar wel om er weer te staan. Anderhalve week voor mijn vertrek was ik zelfs zover dat ik begon te dromen over het spelen van een echte wedstrijd (dus meer dan er alleen te staan). Wat een rollercoaster van gedachten en gevoelens. Ik ben gegaan, ik heb een wedstrijd gespeeld…..en gewonnen. Wie had dat durven denken/dromen/geloven…..

Toekomstvisie: Van terugkomst naar wereldtop in rolstoeltennis

En nu. Ik mag weer denken aan de toekomst. Ontwikkelen van plannen. Mij voor de volle honderd procent inzetten op weg naar meer. Maar wel met het besef dat het morgen over kan zijn.

Wat zijn die plannen. In de eerste plaats natuurlijk terugkomen op mijn niveau van voor oktober 2023. Ik ben er nog niet, maar de eerste overwinning op een top 3 speler is inmiddels een feit. Daarna wil ik mijn plek gaan nemen in de top 4 van de wereld en consequent de halve finale en/of finale van de Grand Slams te spelen. Het uiteindelijke doel is dat ik mij door de ranking omhoog zal spelen tot de nummer 1 positie. Met als lange termijn doel de gouden plak tijdens de Paralympische Spelen van 2028 in Los Angeles.

Dat zijn grote sportieve doelen die niet zomaar te halen zijn. Ik moet daarvoor hard aan de slag. Om dit zo goed mogelijk op te bouwen ben ik gaan samenwerken met Michael van den Berg als privé trainer/coach. De bedoeling is dat hij mij op korte termijn fulltime gaat ondersteunen tijdens trainingen, reizen en toernooien.
Naast de enorme sportieve uitdagingen om deze doelen te bereiken liggen er ook enorme financiële uitdagingen. We hebben op dit moment begroot dat ik op jaarbasis ca. Euro 250.000,- nodig heb om al mijn plannen te kunnen bekostigen. Helaas zijn de prijzengelden van de toernooien nog ruimschoots onvoldoende om hieruit de kosten te kunnen betalen en ben ik op zoek naar sponsoren die samen met mij deze uitdaging aan willen gaan en met mij onderweg willen gaan om mijn doelen te halen.

Picture of Yoursite Full Service Webstudio

Yoursite Full Service Webstudio

Heeft u vragen?

Wij nemen zo spoedig mogelijk contact met u op om uw vragen te beantwoorden.

Recente berichten

Sign up for our Newsletter

Click edit button to change this text. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit

Chat openen
Direct in contact komen? Klik dan hier!
Hallo,
Hoe kunnen wij u van dienst zijn!